چک می‌نویسید: مبلغ ۱۲,۳۴۵,۶۷۸ ریال. حالا باید با حروف هم بنویسید. «دوازده میلیون و سیصد و چهل و پنج هزار و ششصد و هفتاد و هشت ریال». یک اشتباه کوچک و چک برگشت می‌خورد.

یا قرارداد می‌نویسید و باید مبلغ را هم عددی و هم حروفی بنویسید. کپی از جایی؟ اشتباه تایپی؟ دردسر حقوقی.

این ابزار عدد را می‌گیرد و به فارسی صحیح تبدیل می‌کند. از یک تا تریلیون. ریال، تومان، یا بدون واحد. کپی کنید، بچسبانید، خیالتان راحت.

چرا در اسناد رسمی هم عدد و هم حروف می‌نویسیم؟

تصور کنید چکی نوشتید: ۱۲,۰۰۰,۰۰۰ ریال. کسی یک صفر اضافه می‌کند: ۱۲۰,۰۰۰,۰۰۰. ده برابر!

ولی اگر حروفی هم نوشته باشید «دوازده میلیون ریال»، تغییر عدد فایده ندارد. تناقض = سند نامعتبر.

قانون تجارت ایران: در چک، مبلغ باید هم با عدد و هم با حروف نوشته شود. در صورت اختلاف، مبلغ حروفی ملاک است (ماده ۲۲۵ قانون تجارت).

پس وقت گذاشتن برای نوشتن صحیح حروفی، صرفه‌جویی در دردسر آینده است.